الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
438
مفاتيح الجنان (فارسى)
از اين شد كه ديدهها او را دريابد ، اى آنكه به كمال زيبايىاش تجلّى كرد ، پس تحقق يافت عظمتش از روى استيلا و برترى چگونه پنهان شوى و حال آنكه نمايانى ، يا چگونه غايب شوى و حال آنكه ديدهبانى و حاضرى ، همانا تو بر هرچيز توانايى ، و سپاس تنها از آن خداست ، خداى يگانه . به هر صورت هركه توفيق يابد و روز عرفه را در عرفات باشد ، دعاها و اعمال بسيار دارد ، و بهترين اعمال در اين روز دعاست ، و اين روز شريف ، در تمام روزهاى سال به خاطر دعا امتياز دارد ، و براى برادران مؤمن از آنانكه زندهاند يا دار فانى را وداع گفتهاند دعاى بسيار بايد كرد ، و روايت وارده در حال عبد اللّه بن جندب ، در موقف عرفات و دعاى او براى برادران خود مشهور است ، و همچنين روايت زيد نرسى ، در حال ثقهء جليل القدر ، معاوية بن وهب در صحراى عرفات و دعاى او دربارهء فردفرد از اشخاصى كه در آفاق بودند ، و روايت او از امام صادق عليه السّلام در فضيلت اين عمل ، شايستهء ملاحظه و توّجه است و اميد واثق از برادران دينى ، آنكه به اين بزرگواران اقتدا كرده ، و اهل ايمان را در دعا بر خود مقدّم دارند و اين گنهكار روسياه را يكى از آن اشخاص به حساب آرند ، و در حال حيات و مرگ از دعاى خير فراموشم نفرمايند ، و نيز در اين روز زيارت جامعه سوم را قرائت كن [ صفحهء 842 ] ، و در آخر روز عرفه بخوان : پروردگارا ، همانا گناهان من به تو زيانى نمىرساند ، و آمرزشت بر من از تو نمىكاهد ، پس ببخش به من آنچه نمىكاهدت و بيامرز برايم آنچه كه زيانت نرساند ، و نيز بخوان : خدايا محرومم مساز از خير آنچه نزد توست ، به خاطر شرّ آنچه پيش من است ، پس اگر با خستگى و واماندگىام به من رحم نمىكنى ، از پاداش مصيبتديده بر مصيبتش محرومم مكن . مؤلّف گويد : سيّد ابن طاووس ، در ضمن دعاهاى روز عرفه فرموده : چون غروب آفتاب نزديك شود بگو : « بسم اللّه و باللّه و سبحان اللّه و الحمد لله تا آخر ، و اين همان دعاى عشرات است كه پيش از اين گذشت [ صفحهء 116 ] پس زاوار است خواندن